Groep 5A

 

Afsluitende voorstelling Blaasbende Groep 5!

Vorige week heeft groep 5 in D’ouw school een voorstelling gegeven ter afsluiting van het muziekproject: De blaasbende op school. Na weken oefenen was het zover. Bijna alle kinderen uit de klas waren aanwezig om de geoefende liedjes  ten gehore te brengen. En met succes. Onder begeleiding van het orkest van Sint Cecilia heeft groep 5 een mooie voorstelling neergezet. Wij willen de muziekschool en met name Hans Broes dan ook bedanken voor de muzieklessen en het mogen lenen van de instrumenten.

Blaasbende 2 Blaasbende 1


De eerste periode in groep 5:

We hebben het deze eerste periode gehad over wie we zijn in de groep en welke regels we belangrijk vinden. De regels die eruit zijn gekomen voor ons als groep zijn:
Wij staan voor elkaar klaar en helpen graag.
We mogen elkaar aanspreken op ongewenst gedrag.
We zorgen samen voor een nette klas.
Als we eten en drinken, ziten we op onze stoel en zijn we stil!!
Iedereen hoort erbij
We steken onze vinger op als we wat willen zeggen.
We laten elkaar uitpraten!
Dat zijn onze regels.

Door Jurre en Joey

Taekwondo:
Het was best zwaar.
Maar ik vond het  ook leuk.
Het was de leukste gym ooit.
Het was ook belangerijk om samen te werken.
Respect voor elkaar hebben.
Zelfvertrouwen hebben.
Doel:je zelf zo moe mogelijk maken.

Van valentijn en milan uit groep 5.

taekwondo-1 taekwondo-2

Dramalessen:
Na de lessen van meester Marinho hebben we veel geleerd.
We hebben spelletjes gedaan die te maken met toneel.
De verjaardag, het dier met iets geks, iemands handen spelen, een probleem oplossen maar dan erger maken en een uitvindershow.
Dat was heel leuk en leerzaam.
Door Guusje en Ebbie

drama-2 drama-1


 

Verhalenwedstrijd groep 5:

Het was best makkelijk om mijn verhaal te schrijven, maar soms was het best moeilijk?. Want een verhaal moet wel een beetje kloppen maar ook niet met hele gekke zinnen anders snappen de lezers en de schrijver het niet. ik vind mijn verhaal best goed, misschien ga ik nog meer verhaaltjes schrijven. Ik vond het heel leuk om te winnen.

Fenne Jansen

Dit is mijn verhaal:

Het geheim bij opa op zolder.

Mirjam is en meisje van 9 jaar oud. Ze woont niet zo heel ver van haar opa vandaan. Haar oma was een jaar voor haar geboorte gestorven dus die heeft ze nooit gekend. Haar opa woont in een klein boerderijtje. Zijn diertjes zijn: de kippen Tara, Maike en Isa, Robin een oud werkpaard dat nu met pensioen is en het hondje Kirian. Mirjam gaat graag naar de boerderij en als mama en papa nachtdienst hebben gaat ze ook naar opa. Ook logeert ze er sowieso als papa en mama hun maandelijkse etentje hebben.
Het begon allemaal toen Mirjam haar koffer inpakte om naar opa te gaan. Knuffel, pyjama, toilettas, laarzen en haar lievelingsboek. Mirjam! Je moet gaan! Het was haar moeder die riep. Oké, riep Mirjam terug. Ze liep naar beneden en gaf haar moeder een kus, pakte haar fiets en reed weg. Na tien minuten fietsen zag ze de boerderij en ze zag opa ook al staan.  Zo in de verte leek opa net een klein mannetje. Ze reed verder de oprijlaan op die alleen door haar papa en mama werd gebruikt. Opa kreeg verder nooit bezoek en ging ook nooit weg. Een vriendin Renkse deed zijn boodschappen en meestal fietste Mirjam dan mee. Toen kwam Mirjam bij het hek van de kippenweide, waar opa kippenvoer aan het strooien was. Ze zette haar fiets neer en zei: Hoi opa. Hoi Mirjam, zei opa. Pak je je tas uit en kom je daarna helpen in de moestuin? Oké, zei Mirjam. Ze liep naar de boerderij waar de deur open stond (zoals altijd), liep naar boven en pakte haar spullen uit. Knuffel, pyjama, toilettas, laarzen en haar lievelingsboek. Ze deed haar gympen uit en haar laarzen aan, rende naar beneden en ging haar opa helpen in de moestuin. Daarna borstelde ze Robin het oude werkpaard is en toen gingen ze eten. Worteltjes stamppot met worst. Lekker!
De volgende dag bracht de postbode een krant en een ansichtkaart. De kaart was van haar neef Jens, die was in Zeeland. Ze ging op het hekje van de kippenweide zitten en wilde de kaart eens goed gaan bekijken maar toen WOESJ!! Door een harde windvlaag vloog de kaart zo uit haar handen het dak op. Mirjam rende snel naar binnen, via de trap naar boven en zo de zoldertrap op. Ze deed het zolderraam open en pakte de kaart van het dak. Toen ze het raam weer dicht deed legde ze de kaart op de vensterbank en bedacht zich toen dat ze eigenlijk nog nooit op de zolder was geweest. Ze keek eens goed rond en zag: kisten, dozen, bakjes en boeken. Op de kisten stond wat er allemaal in zat. Oude kleren, schoolboeken, schriften en nog een keer oude kleren. In en donker hoekje stond nog een kist tussen allemaal dozen maar daar stond niks op. Wat zou dat zijn? Vroeg Mirjam zich af. Ze liep naar de kist, schoof wat dozen opzij en bekeek hem eens goed.  Hij was van hout, bruin met ijzeren bewerkingen en een slot. Hmm, Jammer! Ze kon dus niet kijken wat erin zat. Of toch wel? Ze keek achter de kist en…. Ja hoor, daar lag een sleutel.  Ze probeerde hem en… Hij paste!! Ze deed de kist open en keek erin. Er lag maar één boekje in. Ze pakte het boekje en deed de kist weer dicht. Toen ging ze met het boekje naar Robins stalletje en las wat er op de kaft stond. Loesje Bergman stond erop. Huh? Dan was dit boekje van haar familie geweest dacht Mirjam. Want ik heet Mirjam Bergman.
Ze begon het boekje te lezen: 1 oktober 2000. Het was vandaag zoooo leuk Ilse. Huh?? Dat is de naam van mijn tante dacht Mirjam. Ze heeft haar doktersdiploma gehaald. Ik ben zo trots op mijn meisje. En het feest….. Dat was ook zoooo leuk… Mirjam stopte met lezen. Vreemd!! Dacht ze. Wacht ik ga gewoon aan opa vragen wanneer mijn tante haar diploma heeft gehaald.
Even later wist ze dat het dus waar was dat haar tante op 1 oktober 2000 haar diploma had gehaald. Ongelooflijk! dacht Mirjam.. En ze las verder in het boekje tot het uit was. Het eindigde op 2 oktober 2006. Er stond dat degene van wie het dagboek was in het ziekenhuis lag. En daarna stond er helemaal niks meer.. Zelfs geen bloemetje of krasje. Helemaal niks meer. Ze legde het boekje onder een hooibaal en ging naar opa toe. Wanneer is oma eigenlijk gestorven? Vroeg ze aan opa. 2 oktober 2006 bromde opa. Mirjam vond het vreemd. Te vreemd. Ze besloot opa het dagboek te laten zien. Ze ging het boekje halen, liep terug naar opa en vroeg, opa van wie is dit? Opa keek op en riep: Hoe kom je daaraan? Mirjam vertelde het hele verhaal waarop opa blij zei: Dit is het dagboek van jouw oma..  En vanaf dat moment hoorde Mirjam heel veel verhalen over oma… En opa?? Die kon je niet gelukkiger maken!!!

Einde….

 


Onderstaand kunt u de rap beluisteren,  gemaakt door de kinderen uit groep 5A, tijdens de workshops door KunststofCreatief. Vocalen door  rapper Justus, geproduceerd door OrphanWorkz, Vormgeving door Justus voor KunststofCreatief.